47 [ فاعتلوه ] : يعنى او را بكشيد . 53 [ سندس ] : پارچهء حرير نازك . [ استبرق ] : پارچهء ابريشمى ستبر و زبر . / 40 پس آن را به زبان تو در دسترس قرار داديم تا مگر آن را به ياد بسپارند رهنمودهايى از آيات : مؤمن به زندگى نظرى عقلانى دارد و همين در رفتار شخصى و اجتماعى او منعكس مىشود ، و همچنين در معاملهء او با طبيعت ، پس او به عدالت الاهى كه بر همهء آفرينش و آفريدگان حكومت مىكند مؤمن است ، و چنان مىبيند كه براى هر چيز هدفى است كه براى آن آفريده شده است ، پس آسمان هدف دارد ، و زمين هدف دارد ، و هر آفريده‌اى را هدفى است . سنّت جزا و مكافاتى كه در همهء بعدهاى زندگى بشر تجلّى مىكند ، مظهرى از همين هدفدارى است كه پروردگار كريم ما به آن اشاره مىكند ؛ از لحاظ اجتماعى آن ، و اين چيزى است كه پرسشى را بر مىانگيزد : چرا سخن متمركز دربارهء فرد نمىشود ؟ و پاسخ آن چنين است : بدان سبب كه همكارى افراد با يكديگر ، و در نتيجه گداخته شدن ايشان در بوتهء اجتماع ، تفسير كننده و توجيه كننده را آزاد نمىگذارد كه تحليل و توجيه خود را از فرد واحد حركت خود را آغاز كند ، از آن روى كه مجرم تنها خودش مجرم نيست ، بلكه پرداختن به جرم را در ضمن مجموعى متجانس و محيط اجتماعى معينى عملى مىسازد ، و اگر چنان اتفاق بيفتد كه شخص واحدى مرتكب جرم شود ، مىتوانيم آثار شركت اجتماع را به وضوح در